Lotershof is een typische jaren-30 wijk in de gemeente Loterdam. De sfeer in de wijk is prettig. Het is een typische oude volksbuurt waar de mensen elkaar goed kennen en veel waarde hechten aan hun omgeving.

Lotershof kent echter ook een structureel tekort aan parkeerplaatsen dat zich manifesteert in kriskras – als hagelslag op een boterham – parkeren van auto's op trottoirs, uitvalswegen en kruispunten. Daarnaast wordt de wijk ook geteisterd door rondhangende jongeren. Het vermoeden bestaat dat zij de aanleiding zijn voor de extreme groei van vandalisme, en zelfs inbraken.

De gemeente besluit het WIMBY-concept toe te passen, om hiermee de burger actief te betrekken bij het herinrichten van de wijk. Een gelimiteerd budget is beschikbaar en de gemeente hoopt op particuliere financiële bijdragen. Het creëren van draagvlak staat voorop; daarbij heeft de gemeente zich laten inspireren door de succesvolle samenwerking tussen gemeente en burgers in de wederopbouw van de wijk Roombeek (Enschede) na de vuurwerkramp.

Via een online platform kunnen gebruikers op een interactieve manier oplossingen aandragen. Door community interactie methoden worden ideeën verrijkt en voorzien van draagvlak. De gemeente heeft een architectenbureau in de arm genomen om de discussie in goede banen te leiden en te onderbouwen en aan te vullen met berekeningen en tekeningen. Langzaam maar zeker wordt de schets voor korte- en langetermijn oplossingen steeds meer zichtbaar.

De inspraakprocedure wordt verzorgd door een samenwerking tussen de bewoners en de gemeente, en leidt tot additionele inzichten van de mensen die online niet hebben kunnen participeren. Uiteindelijk blijkt dat een beperking van de financiële middelen de ergernis niet heeft vergroot, maar juist de zelfwerkzaamheid en creativiteit van de burgers. Bewoners zijn zich bewuster van keuzes en de impact op het uiteindelijk ontwerp. Zo is de burgemeester van Loterdam positief verrast over een groep bewoners die zelf ook met investeringsvoorstellen komen voor onder andere een privé ondergrondse parkeerplek en specifieke groenvoorzieningen. Ook merkt hij op dat het gezamenlijke initiatief veel energie oplevert, zowel bij de burger als bij zijn eigen ambtenaren.

N.B. "Eindelijk luistert mijn gemeente!" is een fictief voorbeeld geïnspireerd door verscheidene casussen.